Onunla Otto Weiningerle ayni fikirde olmak gerekli ya da mümkün degildir fakat yüce olan da ayni fikirde olmayisimizin icinden dogar. Harika olan, onun muazzam hatasidir.
Ludwig Wittgenstein

Üzerine tartismasi, yazmasi zor bir isim; hele savunmasi neredeyse imkansiz olsa da, saskinlik ve hayranlikla incelenesi bir anti-kahraman Otto Weininger

2. Dünya Savasi sonrasi ismi felsefi yazindan silinen, düsüncesi ve metinleri aforoza tabi tutulmus bir anti-semitist Yahudi 1903 yilinda Beethovenin evinde intihar etmesinin ardindan fikirleri öylesine büyük bir ilgi görmüstür ki her felsefe ortaminda onun temel tezleri tartisilir olmustur. 45 sonrasi Weiningerin tarih sahnesinden bir cirpida silinmesi bu yüzden cok sasirticidir; adi dahi anilmamaktadir artik Diger bir deyisle, günümüz dünyasinin ne denli tahammülsüz ve yobaz olmaya meyilli oldugunun kanitidir Otto Weininger Vakasi.

Evrensel Deha fikrine olan tutkulu imani ve bilinc üzerine temellendirdigi kurami üzerinden kadinligi ve Yahudiligi asagida gören Weininger, düsüncesinin ana fikri üzerinden olmasa bile, düsünce bicimi olarak dönemin en büyük felsefecilerinin ilgisini cekmistir.

Hamza Celaleddinin bu edebi ve bir o kadar kiskirtici elestirel denemesi, zihin pratigi saglayacak ve her türden okuyucuya seslenecek kimliktedir. Karakterin ic dünyasina girebilecegimiz ve bir o kadar da düsüncelerine vakif olabilecegimiz bu eser esliginde felsefenin vaat ettigi o sorular ve sorgulamalar diyarina ugrayacagimiz kesindir.

Fihrist mührüyle, kisa ve öz nitelikte, kiymetli bir kitap hayata getirmenin mutluluguyla