Genc Cumhuriyetin Imparatorluka yüz cevirdigi birkac meseleden bahsetmek mümkün olsa da birtakim uygulamalar neredeyse harfiyen sürdürülmüstür. Azinlik karsiti politikalar, listenin en basina yazilabilir. 1942 yilinda TBMMde kabul edilen Varlik Vergisi Kanunu, gayrimüslim vatandaslar üzerinde süren bu eli sopali politikalarin en belirgin örneklerinden, belki de en keskini. Devletin kendi yurttaslarindan kanun yoluyla asiri vergiler tahsil etmeye giristigi, on bes gün icinde ödeyemeyenin malini zorla üc kurusa satip, yetmezse calisma kamplarina gönderdigi, Türk piyasasini Türk tüccarlarin eline vermek bahanesiyle yarattigi tam bir felaket. Ayhan Aktarin özelde Varlik Vergisi, genelde ise Türklestirme politikalari hakkinda klasiklesmis Varlik Vergisi ve Türklestirme Politikalari kitabi, yakin tarihimizde gayrimüslimlere karsi uygulanan sosyolojik ve ekonomik politikalara genis bir perspektiften deginiyor. O günlerde devlet aygitinin karar alma mekanizmasinda yer alan bürokratlari ve Varlik Vergisi uygulanirken Istanbul Defterdari olan Faik Öktenin anilarini merkeze aldigi Varlik Vergisi Nasil Uygulandi baslikli makale, bu konunun kösetaslarindan biri sayilabilir. Bu kitap, henüz dün kadar yakin bir gecmiste yasananlar ve hali hazirda sürdürülen politikalar ile önümüzdeki günlerin muhtemel sorunlarina bakmak icin hala güncel ve tartismayi baslatmak icin gayet iyi bir baslangic.
