Arkami dönüp yürüdüm. Aydinlik geceydi hatirladigim. Dünya yeni bir olusun esigindeydi sanki. Öyle hissediyordum, icim kipir kipirdi. Bir yanardag kayniyor ya da kabuk kiriliyordu. Coskulu, güclü bu cagriyi ilk kez duyuyordum. Kararimi vermeliydim. Ne olacaksa olmaliydi. Biri suya atladi, yardim edin diyen ses ayaklarima dolandi. Durdum. Artik bu oyunlara son vermek gerekiyordu. Yardimci karakter olarak yasamaya devam mi edecektim yoksa hayatimin kahramani olmayi mi sececektim Geriye bakma diye bir ses geldi kulagima. Ellerimi cebime sokup yürüdüm.

Mehmet Kahraman öyküleri icin ne denebilir ki Yillarin birikimi ve gözlemiyle kaleme aldigi öyküler, insanoglunun tüm zayifliklarini, celiskilerini, umutlarini, aldanislarini psikolojik derinligiyle ortaya koyuyor. Güncelin icindeki hayat barindiran ayrintilari dil oyunlarina girmeden, sifatlara bogmadan anlatiyor. Ne anlattigi kadar nasil anlatacagi üzerine de düsünüyor yazar. Bu yüzden hikayeleri okurun icinde paskal ücgeni misali büyüyen bir demete dönüsüyor. Dilin etkileyici ve kivrak olusu sayesinde öyküler alip götürüyor bizi. Kahraman, ele aldigi konularla insan oldugumuzu duyurmak istiyor.
Aldatma Ustasi kendimize itiraf edemedigimiz ama icimizde tasidigimiz ne varsa onunla yüzlesmeye cagiriyor bizi. Aldatmaya hazir olusumuza karsin aldanmaya meyilli yanlarimiza isik tutuyor. Burada aldatan kim Veya aldanan Her seyin ic ice gectigi bir cagda aldatan ve aldananin ayni kisi olmasi gercegi
En acisi da aldanmaya hazir olusumuz galiba.