Türkce ve Edebiyat derslerinde yazili anlatimi gelistirme calismalari daha cok kurmaca metin olarak tanimlanan sanatli edebiyat eserlerinden yola cikilarak yürütülmekte ve ders kitaplarinin yapisi geregi edebi metinlere dayali bir anlama ve anlatma yöntemi uygulanmaktadir. Bu yöntem felsefe olarak dogru görünse bile estetik dil ile siradan dil arasindaki yapi farki dil transferi calismalarini büyük ölcüde zorlastirmaktadir. Cagimizda günlük hayat, üzülerek söylemek gerekirse, gittikce estetikten ve sanattan uzaklasmakta ve faydaci bir konumda ilerlemektedir. O nedenle de Türkce ve Edebiyat derslerinin estetikten fazla uzaklasmadan ve hayattaki degisiklige paralel olarak bu faydaciligi da icermesi gerekmektedir. Günlük hayatta her zaman karsimiza cikan bu faydaci dil metinlerine islevsel metinler demek mümkündür. Bunlar, kaliciligi olmayan, bir ise yaradiktan sonra cogunlukla unutulan ve yerini yenilerine birakan ya da arada sirada basvurulan dil bütünlükleridir. Bu dil bütünlükleri, gercekten günlük hayatimizda önemli bir paya da sahiptir..