Bir sonraki otobüs duraga yaklasirken kadin tekrar kusura bakma diyor, kusura bakmiyorum ama merak ettigim bir sey var. Peki, ninecigim, diyorum Anlattigim öykü güzel miydi kadin basini egip Valla ben öyle seylerden anlamam ki yavrum. diyor. Otobüs yanasiyor veda edip ön kapidan biniyor, o binerken arka kapidan Hattori-san iniyor. Beraber uzaklasan otobüsün arkasindan bakiyoruz. Hattori-san Bitirebildin mi öykünü diye soruyor, Hic yazilmamis bir sey nasil biter ki Hattori-san diye soruyorum. Sen de yaz öyleyse. diyor, nasil der gibi bakiyorum ona. Ne yasadiysan onu anlat, diyor Ama öykün öyle bir yerden ciksin ki okuyanin da orasina ulassin. diye de ekliyor. Iyi fikir, ama son söyledigi cümleyi bir yerden araklamis sanki. Acayip heyecanlaniyorum birden Seni de anlatiriz Hattori-san. diyorum. Kaprisli bir film yildizi gibi önce burun kiviriyor sonra lütfeder gibi olur diyor. Bir epigraf koyariz. diyorum. Hattori-san da biraz milliyetci takilarak Araya Japonca kelimeler koyariz, güzellik olur. diye ekliyor. Sen gercek bir Japon olmadigin icin Google ceviriyi kullaniriz sonra da Allah ne verdiyse yazariz. Buna bozuluyor.