Arkadan bağladiğin başörtün kayip gitmiş, örgülü saçin savruluyordu rüzgârda... Hele gözden yitip gittiğin dağin yamacindan dörtnala gelip duruşun, şaha kalkan atin yularini çekip yanimizdan tekrar uzaklaşişin, beni görmeyişin... Yüzün başka bir yüzdü, üzenginin üzerinden doğrulup öne eğilişin, işik vurmuştu çizmelerinin üzerine, hele ki kahkahan... Sonra bir tur daha atip inişin, duruşun... Seni anlamak için çiktiğim anilar yolculuğundaki ilk durak hep bu oldu.
Anne, kimsin sen
Orta Asyadan başlayan, Türkiyeye uzanan, dünyanin farkli coğrafyalarina yayilan, sonu gelmeyen bir kaçiş... Gidişlerin ardindan başlayan sessizlik çağlari... Geçmişi hayatlari boyunca taşiyan, çocuklarini dünyanin nerelisi yapacağini, nereye ait olduklarini bilemeyen, arayiş içindeki insanlar...
Sofya Kurban, Sessizlik Çağinda, sürgünlüğü, Türkî dünyayi, bitmeyen kaçişi tüm sarsiciliğina rağmen, umuda her daim yer açarak usulca anlatiyor. Yaşanmişliklarini içtenlikle öyküleştiriyor.
