Hazer ve Milanin sahne isigi altinda baslayan öyküsü, kendi isiklarina dogru yol aldiklari bu kitapla sonlaniyor
Birbirlerine büyük bir askla bagli olan Hazer ve Mila, gün gectikce duygulariyla daha derin yüzlesir. Ruhlari birbirine karisir; catismalarin ve acilarin arasinda filizlenen asklari hayata karsi direncleri olur. Tanistiklari ilk anda baslayan sarkinin sesi artik daha yüksektir ve danslari, birbirleri icin carpan kalplerinin temsilidir. Yasam ise hoyrattir; bazen sahne isigini söndürmek, dans ettigin sarkinin sesini kismak ister. Fakat sen ne icin attigini bilen bir kalbe sahipsen sarkin dinmez ve isigin asla sönmez.
Sen gözlerimi kamastiran tüm isigin kaynagisin Mila. Gündüz günes, gece aysin. Bir yer aydinliksa seni ariyorum, karanliksa orada olmadigini biliyorum. Odalarin kapisini her actiginda isigi yakiyorsun ama ben her zaman, o odanin sen girdiginde aydinlandigini biliyorum. Sen benim isigimsin, aydinligimsin, gece yarisi günesimsin.
