Albert Camusnün incelikle örülmüs baskaldiri felsefesi, Kierkegaard, Nietzsche ve Dostoyevski gibi on dokuzuncu yüzyilin önemli varoluscu filozoflari ile birlikte yirminci yüzyilin bir yaniyla kaotik, bir yaniyla yaratici sayilan absürd atmosferinin belirgin izlerini tasir. Camus, trajik kahraman Sisifosu, absürd insan olarak bizim cagimiza bagislar.
Yikici bir savasin tam ortasinda, babasiz ve yoksul gecen cocukluk yillari, sonrasinda yasadigi agir hastaliklar, büyük kirilmalar ve vazgecisler...
Bütün bunlar Camusnün yasama, yaratima ve felsefeye karsi besledigi büyük arzusunu ve inancini yok edememisti. Sadece bir felsefi ögüt olarak degil kendi yasam ilkesinde de ille de yasamak düsüncesine bagliydi. Onun sayginligi ve samimiyeti, sadece felsefesinden degil, yasamöyküsünden de ileri gelir.
