Karanlik dolusu mutsuzlugun ortasinda yeniden dogmus gibiydim. Kimsenin Cin sürülerini hesaba kattigi yoktu. Hayret vericiydi yürüyüs. Zafer de, hezimet de Allahin bilecegi bir isti. En önemlisi, ölümün alelalede, dikkate degmez bir görünümde olusuydu. Cobanlar savas sarkilarini söyleye söyleye daglardan akin etmeye basladilar. Ciftciler, eskimis elbiseleri sirtlarinda, silahlari ellerinde tehliller, tekbirler getirerek diger mücahidlere katildilar. Yollari, insanlarla meydanina dönmüs gördüm.
