Sorular ruha batmis dikenlerdir demistin bir konusmamizda. Gercekten öyle. Bugüne dek üstünü örterek yasadim. Ruhumun derin dehlizlerinde bekleyen bir sürü kuruntu aklimi tirmaladi durdu. Kemirgen sorularla koyun koyunaydim.
Yanit aramayi hep erteledim. Yüzlesmekten korktum acikcasi. Yok saydim onlari. Tatli hayatima sinirlar cizer diye kaygilandim. Fakat yok saymakla yok olmuyorlar. Düsünmemek dindirmiyor icimdeki siziyi. Yeter artik Kendimi tanimak, kuruntularimdan arinmak, alin yazimla barismak, huzur bulmak istiyorum.
Felsefeyi konusalim biraz. Felsefeyi cagdaslik olarak gören arkadaslarim var. Her biri bir felsefe akimini benimsemis. Maddeciler, dogalcilar, evrimciler, olgucular, yararcilar, hazcilar falan. Her firsatta dine, inanca saldiriyorlar. Durmadan tartisiyoruz.
Evren nasil olustu Insan nereden gelir, nereye gider Yasamin amaci nedir Iyi, güzel, dogru gibi kavramlar neye göre belirlenmeli Bilginin kaynagi ne olmali Daha da bir sürü soru...
Bir canta dolusu felsefe kitabi aldim, basladim okumaya. Ruhum daraldi. Kapali bir dil kullaniyorlar nedense... Büyücü dili gibi... Temel felsefeleri sen anlat bana. En derin konulari bile hayattan misallerle cok güzel acikliyorsun. Dilin sade, anlatimin akici ve etkili.
Hadi yaz bana. Yanitsiz birakma. Sana baska anlatacaklarim da var. Kimselere acamadigim sorunlarim birikti.