Sevgili heval,
Yorgun bir nehirdir insan, direncini kaybedince. kavusmak istedigi deniz, kendine bikkinliktir. üstü üstüne bindigi su, kendini bile tasiyamaz. carptigi bir engel, kaya, agac ya da baska bir sey yahut üstünde biriktirdigi bir köpük bile yüktür. yoluna küstür, zamana küstür, icindeki canliya küstür, denize küstür. insan yoruldu heval. asklar, umutlar, dostluklar, sevincler yoruldu. kedilerin gözlerine bak. mavileri, yesilleri silik. kuslarin sesleri hüzünlü. köpekler artik bosluga havliyor. anlam yitik. kelebekler, ömürlerini tasinamayacak kadar uzun buluyor. hayatlarimiz hormonlu heval. duygularimiz ve sevinclerimiz de. en cok da hüzünlerimiz. üzülüyormusuz gibi yapiyoruz heval.
