Bu derlemede okuyucular birbirinden farkli Durkheim portreleriyle karsilasacaklar. Örnegin Hazir cevaplarla yetinmeyen ve sürekli arayis icinde olan bir düsünür ve sosyal bilimci Durkheim portresiyle... Felsefeye yönelik ciddi elestirilerine ragmen kendi bilim ve sosyoloji anlayisini caginin en güclü felsef fikirleriyle diyalog ve tartisma icinde olusturmaya calisan bir filozof olarak Durkheim portresiyle... Kendisinden önceki sosyal bilimcilerin sosyolojik empirizmini elestirirken, onlardan farkli olarak toplumdaki derin yapilar ve mekanizmalara odaklanan, pozitivizm ve realizmi kendi ifadesiyle yenilenmis rasyonalizm olarak sentezlemeye calisan bir Durkheim portresiyle... Bir yandan kesin bir bilim haline getirmeye calistigi sosyolojisini temellendirmeye calisirken, öte yandan gelecegin iyi toplumunu insada sosyolojiye bir misyon yükleyen ve basit pozitivist ilkelerle yetinmeyen bir ahlakci Durkheim portresiyle... Ve daha da baska bircok Durkheim portreleri...
mile Durkheimin sosyolojisi ve felsef düsüncesiyle ilgili farkli metinlerden olusan bu ilk kapsamli derlemenin Türkiyedeki asiri kategorik ve indirgemeci Durkheim yorumlarinin yeniden gözden gecirilmesine ve sorgulanmasina katkida bulunacagini umuyoruz.
Birinci Dünya Savasindan birkac yil önce Durkheim ekolünden bir genc etnolog Robert Hertz makalesinde iki cenaze pratigini betimledi. Borneo kabilelerinde önemli kisiler icin cifte cenaze töreni düzenlenmekteydi ve iki tören arasindaki sürenin uzunlugu sosyal statüleriyle dogru orantiliydi. Etnologlar ve ayrica bazi sosyologlar Durkheim ekolünün artik güncelligini yitirdigini düsünürler. Fakat ona sadece muhtemelen ilk cenaze töreni uygulandi; ikincisi ve sonuncusunun düzenlenmesi uzun zaman alabilir ve hatta sonsuza kadar ertelenebilir. Joseph Gabel
