Kimi kendini arar yazilarda,kimi hakikati arar yazilanlarda,kimileri ise seni bulur yazdiklarinda. Sen seni senden yazarsin, okur kendini kendinden okur aslinda.
Yazan yazdiklariyla kendini ele verir,okur da anladigiyla kendini ele aliverir.
Kimi zaman sevincli, kimi zaman gülünc,kimi zaman mutlu, kimi zaman öfkeli ama hep kendinden yazmak gayretiyle, sessizce de olsa varligini hissettirme dürtüsüsüydü belki de yazdiran. Bir fikrin varsa paylasirsin, paylasirsan varsindir. Güzel olan paylasmaktir.
Istes fiildir paylasmak. Yüklemin birden fazla öznesi vardir. Önemli olan özneler esit konumda olmali ki yüklem tam anlamiyla paylasmak olsun. Ve paylasmak icin paydan önce ortak paydayi bilmek gerekir. Ortak paydayi bilmeyince payinizi alsaniz da paylasma olmaz. Olsa olsa paylama olur. Her paylasimda hatta her kavgada bile sorulmali Nedir bizim orta paydamiz diye ki; paydaya zarar gelmesin.
Yazmak kadar sebepsiz,yazmak kadar farkli sebep bulunabilen az eylem vardir. Sebebi ne olursa olsun yazmak paylasmaktir. Insanin kendini bile kendisiyle paylasmasidir. Yalnizligi ve tek basinaligi paylasmaktir. Yazmak siginmaktir. Yazanin siginagidir yazi.
Bazen sustugun bazen kizginligin bazen kirginligin bazen haykirdigindir yazmak. Ondandir suskunlugumuz, ondandir yazginligimiz. Yazarlik degil, olsa olsa yazginliktir bu.
