Su kuyusuna tas attiniz mi hic Tas, suya düstügünde dünyanin en derin yerine düsmüs gibi yanki yapar. Tas da görünmez, su da. Iste yüz binlerce mülteci de böyle bir kuyunun icinde sanki. Uzaklardan, derinlerden patlamalar duyuluyor. Her yerde catisma. Aci adeta ruhunuzu kemiriyor. Tek cözümse kacmak, güvenli limanlara siginmak. Bir daha hic dönmemek pahasina bile olsa, yerinizden, yurdunuzdan topraginizdan kopmak...
Ufacik umut tohumlarini ceplerine sigdirarak Halepten Hataya kacan yüz binlerce mülteciden biri olan Besirin hayatinda yeni bir sayfa aciliyor. Bambaska bir ülkede, daha önce hic bulunmadiklari bir yerde, binlerce insanla ayni kaderi paylasmak zorunda kalan Besir ve ailesi yeniden yasama tutunmayi ögreniyor. Üstelik savastan sadece onlar kacmiyor Bir de agac var aralarinda...
Besir, kagittan turna kuslarinin gökyüzünde süzüldügü düslerinde, Sadako Sasakiyle karsilasarak savasi ve savasin yasattigi acilari hic unutmayacagina söz veriyor. Hayallerinde kus olup Halepe ucan Besir, kurdugu yeni dostluklarla her gün umuda yürüyor.
Kus Olsam Evime Ucsam, cocuklarla baska türlü bir hayatin mümkün olduguna ve cocuklarin dünyayi kurtaracagina inanan cicegi burnunda yazar Güzin Öztürkün ilk romani. 2015 Tudem Edebiyat Roman Yarismasi Birincilik Ödülüne deger görülen bu etkileyici eser, savaslardan zarar gören tüm cocuklara adanmis bir baris serenadi. Yunus Nadi Karikatür Ödüllü Hicabi Demircinin göz alici cizimleriyle renklenen Kus Olsam Evime Ucsam, ülkesinde yasanan ic savas yüzünden evsiz yurtsuz kalan kücük bir cocugun hayallerinin, umutlarinin kagida dökülmüs hali.
Vatansiz kalmanin ne denli kötü bir duygu oldugunu animsatan bu sarsici roman, caresizlige, yenilgiye, saskinliga ve sinir kapilari ardindaki bilinmezlige dem vurarak savasin gölgesinde yasayan nice Besirlerin, Ahmetlerin, Zehralarin sesi oluyor...
